Już 8 sierpnia na festiwalu Najcieplejsze Miejsce Na Ziemi w Wodzisławiu Śląskim jako gwiazda festu wystąpi brytyjska grupa Nucleus Roots. Oprócz nich zagrają także Pali Się, Skanabis, Oregano, Alicetea, Lion Vibrations, Tabu ( jako organizator festu) oraz Evolution Dejavu. Korzystając z okazji przedstawię krótką notkę biograficzną Nucleus Roots i recenzje ich płyty „Heart of the matter”.
Nucleus Roots powstało w 1996 roku w Manchesterze, pierwotnie tworzyło go 10 osób, ale z pierwotnego składu pozostali Paul Lush (bass), Rich Sliva (perkusja), Peter Teck (klawisze i syntezatory), Steel i Gary (gitary), Mikey Congo (instrumenty perkusyjne), Cliv Stuart prowadzący sekcję dętą Nucleus Roots oraz utalentowany wokalistą Mosese. W 1998 roku zaproponowano im trasę z Iration Steppas w wersji soundsystemowej, którą dowodzili P Lush i P Tech. Dołączył do nich znany polskiej publiczności z koncertów Zion Trian DubDadda. Następnie dostali propozycję gry na festiwalu w Glanstonbury, dzięki czemu otworzyły się dla nich drzwi do wielu klubów w Anglii, a także w Europie. W Polsce gościli już 2003 roku z Zgorzelcu, w 2004 we Wrocławiu Warszawie i Gliwicach, a w 2006 roku odwiedzili Ostródę. Do tej pory wydali 5 płyt “Nucleus Roots”, “Nucleus Roots In Dub”, “Universal Love – Volume 2”, “Heart Of The Matter – Volume 3” oraz “Heart fo Dub”. Prócz P Lusha, P Techa i Mosesa na scenie wokalnie wspomagają ich Simon Dan i Country Culture. Duet Lush&Tech jest autorem wielu remixów m. in. kawałka Vavamuffin „Serce” na płycie „Dubang”.
"Dziś przedstawię mroczną stronę dubów. Panie i Panowie - King Earthquake i jego sound system. Nad kontrolą całego soundu czuwa Errol Arawak. Jego zabawa dźwiękiem zaczęła się około 1977 roku, wtedy to ochrzczono jego styl jako „trzęsienie ziemi” i jak najbardziej obrazuje to styl grania Errola. W setach granych przez King Eartquake można głównie usłyszeć jego własne, mroczne, dubowe produkcje i mistyczne teksty Erolla przepełnione miłością do Jah, które wypowiada w trakcie kawałków. W swojej działalności King miał przerwę, aby ostro zaatakować ponownie wraz z nadejściem 2000 roku. Grywa i grywał z najlepszymi sondami m. In Jah Shaką, Iration Steppas, Jah Tubbys oraz z Aba Shanti. W chwili obecnej Errol prowadzi audycję w Jam Radio, gdzie co tydzień raczy nas energetyczna dawką dubu. Wydał już pokaźną sumę czarnych krążków, w tym Eartqukae Dub Plate Chapter One. Płyta w całości dubowa bez wokali, której towarzyszy cały czas bas i mroczny klimat. Zawiera 10 kawałków w tym Tribulation http://mp3xclusive.com/release-ras-nyto-and-king-earthquake_-_tribulation-mp3-0x57b54.html , Death Row oraz Ancien Mystic, które są wizytówką soundu King Eartquake’a. Wejdź na mroczną stronę dubu i poczuj siłe basu!!!"
Pora na prezentację ostatnich artystów, którzy wystąpią na Independent Dub Day.
Adrian Sherwood to jedna z ważniejszych postaci brytyjskiej sceny reggae i dub. Już jako nastolatek w czasie wakacji pracował dla wytwórni takich, jak Pama, a w wieku 17 lat był współzałożycielem labelu Carib Gems, gdzie nagrywał pierwsze duby z Prince Far I. Jako producent objawił się na albumie Creation Rebel "Dub From Creation" wydanym w kolejnej, założonej przez siebie wytwórni - Hitrun Records (wydał w niej w sumie 34 single, m.in. Carol Kalphat "African Land", Prince Far I "Higher Field Marshall". Hitrun wypuściło także pierwszą dubową serię Roots Radics "Dub To Africa").
W 1980 Adrian wraz z fotografem Kishi Yamamoto założył On-U Sound Records. Label ten ustanowił nowe standardy w produkcji dubu - przewinęła się przez niego armia artystów reggae, funku czy rocka (New Age Steppers, Singers & Players, Creation Rebel, Bim Sherman, Mark Stewart & Maffia, Judy Nylon, London Underground, African Head Charge, Dub Syndicate).
Wraz z gitarzystą Skipem McDonaldem, basistą Dougiem Wimbishem i perkusistą Keithem LeBlanc'iem Adrian zmontował zespół, który pojawiał się pod różnymi nazwami (najczęściej Tackhead).
W połowie lat 80-tych Sherwood stał się jednym z najbardziej znaczących producentów w muzyce i pracował z szerokim spektrum artystów, m.in. Depeche Mode, Einsturzende Neubauten, Simply Red, The Woodentops, Ministry. Stopniowo wciągał się też w klimaty industrialne, nagrywając z Cabaret Voltaire, Skinny Puppy, KMFDM i Nine Inch Nails. On-U sound pomogło w przełamywaniu barier między muzyką reggae a angielską sceną niezależną - punkiem, new wave.
W latach 90-tych label był nieco mniej aktywny, pojawiło się za to nieco reedycji na CD. W międzyczasie Adrian współpracował z przeróżnymi artystami - Sinead O' Connor, Primal Scream, Air, Asian Dub Foundation, oraz wydał dwa eksperymentalne albumy jamajskich klasyków - Bima Shermana (Miracle - Mantra records 1996) i Juniora Delgado (Reasons - Big Cat 1999). Wciągnął się także dwa kolejne projekty-labele - Green Tea i Pressure Sounds.
Wielkie zdolności Adriana zostały dostrzeżone przez Petera Gabriela, który zdecydował się na wydanie albumu Sherwooda "Never Trust a Hippy" w swojej wytwórni Real World Records (2003 rok). Wydanie debiutanckiej płyty zbiegło się w czasie z nową aktywnością Adriana - dubowym show na żywo, z żywym mixem i selekcją ścieżek na 24-kanałowej konsolecie. Na scenie wspierał go Ghetto Priest i inni goście. Miałem okazję załapać się na tą parę + córkę Sherwooda w poznańskim klubie Blue Note i było to kapitalne.
2003 rok to odrodzenie się On-U Sound - nowa organizacja, nowe studio i produkcje. Kompilacja Chainstore Massacre była pierwszą próbką nowego stylu wytwórni, kolejną - solowy album Ghetto Priesta "Vulture Culture". Adrian powołał także sub-label Sound Boy.
Drugi solowy album Adriana pojawił się pod koniec 2006 roku (ponownie w Real World Records) i zawiera 2 CD z niebanalną, nieszablonową muzyką, którą ciężko wrzucić do jakiejkolwiek szufladki. Na płycie pojawiło się mnóstwo gości, m.in. Lee Perry (kapitalny utwór otwierający płytę!), Dennis Bovell, Little Roy, Jazzwad, LSK, Bim Sherman, Samia Farah, Mark Stewart).
Trochę video:
Czas teraz napisać trochę o artyście, który będzie towarzyszyć Sherwoodowi na Independent Dub Day. Little Roy (Earl Lowe) urodził się w Kingston na Jamajce i wieku 13 lat nagrywał już w Studio One z Jackie'im Mitoo, a następnie trafił pod skrzydła Prince'a Bustera, który wydał jego pierwsze single. W 1969 Little Roy nagrał utwór osadzony w rastafari "Bongo Nyah" (dla Lloyd'a "The Matador" Daley'a), który odniósł wielki sukces komercyjny. Lata 70-te to okres, w którym artysta był pod dużym wpływem ideologii 12 Plemion Izraela. Lata 80-te to dość ubogi muzycznie okres Little Roy'a, natomiast kolejna dekada to szeroka współpraca z Adrianem Sherwoodem - pod skrzydłami On-U Sound Little Roy wydał albumy Longtime (1996), More From A Little (1999) i Packin' House (1999).
Już 8 sierpnia na festiwalu Najcieplejsze Miejsce Na Ziemi w Wodzisławiu Śląskim jako gwiazda festu wystąpi brytyjska grupa Nucleus Roots. Oprócz nich zagrają także Pali Się, Skanabis, Oregano, Alicetea, Lion Vibrations, Tabu ( jako organizator festu) oraz Evolution Dejavu. Korzystając z okazji przedstawię krótką notkę biograficzną Nucleus Roots i recenzje ich płyty „Heart of the matter”.
Posty
